winterdip

Winterdip: hoe ik mijn motivatie verloor én weer terugvond

Geplaatst op Geplaatst in Sporten

Een winterdip, zal het dan toch? Een tijdje terug voelde ik me futloos en had ik moeite met de dingen die me normaal gesproken juist makkelijk afgingen. Daar waar ik in de zomer met – een soort van – plezier de wekker om 5.30 uur zet om te gaan hardlopen, draaide ik me nu nog een keertje om als het 7.00 uur was en ik al een paar keer had gesnoozed. Aan mijn bedtijd lag het ook niet. Sinds ik het hemelse comfort van een elektrische onderdeken ontdekte verplaatste ik me om 21.00 uur van de bank naar mijn bed om daar verder te Netflixen. Ok, what the f*ck happened? Waar was mijn motivatie om 6 keer per week te sporten? De lol van het hardlopen? En nog belangrijker: wat ging ik doen om te zorgen dat het weer terugkwam? Tijd om mijn winterdip te onderzoeken.

Winterdip onder de loep

Om te zorgen dat je je gedrag aanpast is meer nodig dan een voornemen. Een plannetje. Om een goed plan te hebben, is het handig om eerst te onderzoeken waar de weerstand precies in zit.

Weerstand: Het is donker buiten

Ik wil het niet als excuus gebruiken maar tegelijkertijd merk ik ook dat de weerstand voor het hardlopen groter is wanneer het buiten donker is. Tot een kilometer of 5 vind ik het nog wel te doen, maar alles wat ik langer loop vind ik gewoon écht niet leuk in het donker. Ik loop graag in het park en dat is gewoon geen goed idee als het pikkedonker is. Als gevolg daarvan loop ik in de drukke straten van Amsterdam waardoor ik moet stoppen voor tig stoplichten. Ik vind het gewoon niet leuk, punt uit.

De oplossing? Ga als het licht is. Plan de trainingen op de dagen dat het je wél lukt om met daglicht te lopen en ben creatief. In het weekend hardlopen ligt voor de hand maar misschien kan je op je thuiswerkdag een run in daglicht meepikken. Of overleggen met je baas of je eerder kunt beginnen zodat je op tijd kunt stoppen om aan het einde van de middag nog wat daglicht mee te pakken. Is er een douche op werk? Ren in je pauze!

Weerstand: Hardlopen voelt als moeten

Het hebben van een doel (tijd/afstand/wedstrijd) kan het juiste steuntje achter de rug zijn als je bang bent dat je anders helemaal niet gaat. Maar te veel of te hoge doelen kunnen ook backfiren. Nadat de halve marathon van Amsterdam in oktober niet al te best ging, schreef ik me in voor allerlei nieuwe hardloopevents. Ik heb daar eigenlijk best wel zin in, maar ik voel tegelijkertijd ook de druk om sneller te moeten lopen dan vorig jaar.

Bijvoorbeeld de bruggenloop in Rotterdam (15 km) liep ik vorig jaar in 1:30 uur. Dat is voor mijn doen echt heel goed. De druk om het te evenaren is groot. Toch is het niet eerlijk om dit van mezelf te verwachten. Vorig jaar werkte ik bijvoorbeeld niet full time in de aanloop naar het evenement en had ik ook veel meer energie en plezier in het rennen. Juist door de druk eraf te halen, lukt het mij om weer plezier te hebben met hardlopen. Wat valt er eigenlijk te verliezen? De kans is dan wel groot dat ik langzamer ren dan vorig jaar, maar ik verlies toch echt liever wat snelheid dan de lol van het lopen zelf.  Uiteindelijk is de Bruggenloop dit jaar afgelast in verband met de sneeuwval. Jammer!

Niet de hardloopevents zelf zorgden voor negatieve druk, maar de prestatiedrang om het altijd maar beter en sneller te willen doen. Kijk even voor jezelf of dit misschien voor jou ook van toepassing is. Soms is het gewoon heerlijk om doelloos te lopen. De vrijheid die je dan ervaart kan juist dat zijn wat jij nu mist.

winterdip

Weerstand: Lange duurloop kost tijd

Met al die wedstrijden in het vooruitzicht was het al lang geleden dat ik een korte fun run had gedaan. En korter dan 5 km? Daar kwam ik letterlijk mijn bed niet voor uit. Maar juist de druk om altijd maar minimaal 8 km te lopen, maakt dat ik er soms tegenop zie. Loslaten dus. Heb ik geen zin? Dan maar een kort rondje. Een kort rondje is beter dan geen rondje. Door het los te laten heb ik er juist weer meer plezier in en heb ik juist extra kilometers meegepakt. De test is 12 minuten: heb ik na 12 minuten nog steeds geen zin of loop ik niet lekker, dan stop ik. Zo ver is het 2 keer gekomen in de 4 jaar die in nu hardloop.

Hoewel intrinsieke motivatie belangrijk is om te beginnen en te blijven hardlopen, is er niks mis door jezelf af en toe extrinsiek te motiveren. Nieuwe hardloopschoenen, een hartslagband, die toffe legging die je al een tijdje op het oog hebt… Als ze jou helpen om de draad weer op te pakken dan zeg ik: doe het! Ik denk wel dat dit alleen helpt wanneer je wel ook intrinsiek gemotiveerd bent. Anders belanden die schoenen al snel in de kast. Als dit het geval is kan je je ook afvragen: is hardlopen wel écht jouw ding? Voor FollowFitgirls schreef ik hierover een artikel.

Heb jij last van een winterdip?

En heb je wel eens afgevraagd waarom? Ga op onderzoek uit. Waar zit bij jou de weerstand? Kun je het ontleden? En wat kan je er aan doen? Door het op deze manier aan te pakken kan je een plannetje maken om ervoor te zorgen dat je ook in de winter lekker blijft doorsporten of rennen. Ik ben benieuwd wat je tegenkomt bij jezelf en wat je hebt bedacht om de weerstand te kunnen weerleggen.

Liefs, Ana

Een gedachte over “Winterdip: hoe ik mijn motivatie verloor én weer terugvond

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *